Te gast in een podcast: mijn brainstormtips, focustrucs en het gat in m'n hand

Ik geef best wel wat bloot over mijn werk in m'n blogs, maar daarin houd ik natuurlijk zelf de regie. Een tijdje geleden gaf ik die uit handen in de podcaststudio van Bunni. Dus, als je me echt wilt leren kennen, is dit een luistertip.

Als podcastveelvraat leek het me fantastisch om een keer in een podcast te gast te zijn. Zou ik ook spitsvondig mee kunnen babbelen met een leuke host? De aflevering van Pepers & Pegels zou over mijn eigen werk gaan, dus hoe moeilijk kon het zijn?

Pittige klus

Ik kan je verklappen dat de intro geen one taker was. Gelukkig verloor ik al snel mijn zenuwen en dat kwam vooral door de relaxte hosts. Die vlotte babbel was trouwens niet het enige waar ik wat nerveus over was. Het concept van de podcast is dat je 'pittige' vragen beantwoordt, óf een hete peper eet. De vragen gaan vooral over geld. En aangezien ik ben opgegroeid met het idee dat je daar niet over praat én ik totaal niet tegen heet eten kan, was ik een vreselijke kandidaat. Of juist de perfecte, afhankelijk van hoe je het bekijkt. Mijn grootste financiële zwakke plek? Cursussen, trainingen en opleidingen. Niet de slechtste plek om je geld aan uit te geven, want er valt altijd wel iets te leren. Maar misschien ben ik de afgelopen twee jaar toch een beetje doorgeschoten.

Behalve over mijn twijfelachtige financiële keuzes gaat het gelukkig ook over mijn faciliteerwerk. Je hoort hoe ik naar creativiteit kijk, wat een brainstorm beter maakt en hoe je voorkomt dat goede ideeën uiteindelijk toch ergens in een la belanden. En vooruit, mijn grootste blunder als facilitator komt ook voorbij.

Interview met de toekomst

Een interview is trouwens niet alleen leuk voor podcasts, maar ook een heel bruikbare manier om ideeën uit te werken. Door iemand vragen te laten beantwoorden vanuit een ander perspectief, kom je vaak op dingen waar je met gewoon brainstormen niet zo snel bij uitkomt. Denk bijvoorbeeld aan Interview met de toekomst, waarbij je doet alsof het vraagstuk over twintig jaar allang is opgelost en van daaruit terugkijkt naar wat er nodig was. Je kunt hetzelfde principe ook gebruiken door deelnemers verschillende stakeholders te laten spelen en elkaar te interviewen. (Of nodig de echte uit, als het mogelijk is)

En als je wilt weten welke peper ik uiteindelijk moest opeten: de aflevering staat hierboven.